Dzisiaj postanowiłam opowiedzieć Wam trochę na temat książki, która mnie samą trochę zaskoczyła, a trochę zmusiła do refleksji. Otóż mowa jest o książce autorstwa Laurenta Gounelle pod tytułem Dzień, w którym nauczyłem się żyć. Zanim jednak przejdę do opisania samej książki, chciałabym zatrzymać się chwilę nad samym autorem.
A gdyby wszystko miało zacząć się dziś?
Laurent Gounelle jest francuskim pisarzem oraz specjalistą w dziedzinie rozwoju osobistego. Na swoim koncie ma wiele powieści, tłumaczonych na wiele języków. Dzięki Wydawnictwu Świat Książki w Polsce ukazały się jeszcze dwie powieści tego autora, czyli Bóg zjawia się incognito oraz O człowieku, który chciał być szczęśliwy.
Dzień, w którym nauczyłem się żyć to pełna blasku powieść z pozytywnym przesłaniem, która rzuca nowe światło na ludzką egzystencję i nasze nastawienie do innych.
Omawiana dziś przeze mnie książka jest książką niezwykłą, ponieważ prowokuje do refleksji na temat tego, co jest tak naprawdę ważne w naszym życiu. W codziennym biegu za karierą, pracą, pieniędzmi, lepszym życiem, nie zauważamy, co dzieje się dookoła nas. Często samorealizacja i dążenie do spełnienia własnych marzeń przysłania nam cały świat i ślepo dążymy do dawno obranego celu. Książka pokazuje, że w naszym życiu występują też wartości wyższe i nie jest to zasobność naszego portfela. Uświadamia nam, że droga, którą wyznacza pieniądz, nie jest drogą właściwą.
Jesteśmy istotami kompletnymi i natura pomaga nam to prawdziwie odczuwać, podczas gdy społeczeństwo rozbudza w nas wrażenie braku. Potrafi nam wmówić i dawać do zrozumienia, że brakuje nam czegoś do szczęścia. Nie pozwala nam doznawać satysfakcji z tego, co mamy i z tego, kim jesteśmy. Wciąż pokazuje nam, że jesteśmy niespełnieni.
Dzień, w którym nauczyłem się żyć wskazuje, że najważniejsze w życiu jest to, aby żyć w zgodzie nie tylko z samym sobą, ale także z ludźmi, którzy nas otaczają. Trzeba przy tym pamiętać, że ważna jest także natura i życie z nią w zgodzie.
Roślina potrafi rozpoznać swoje sąsiedztwo – to, co żyje wokół niej w ziemi. Jeśli są to rośliny tego samego gatunku, zostawia im przestrzeń, żeby mogły się rozwijać, a sama spowalnia rozrost własnych korzeni. Sąsiadując o obcym gatunkiem, zachowuje się inaczej – jej korzenie rozrastają się błyskawicznie, żeby zawłaszczyć jak największy obszar.
Warto zaznaczyć, że lektura tej książki wymaga skupienia, bowiem jej wartość tkwi właśnie w treści. Nie ma tutaj spektakularnych zwrotów akcji, jednak silnych emocji nie brakuje. Książka napełnia Czytelnika optymizmem i powoduje, że zmienia swoje zapatrywanie na kilka spraw.
Cała konstrukcja jego egzystencji opierała się dotąd na błędnym założeniu, na fałszywej wizji życia. Osiągnął świadomość i teraz wewnętrzny głos powtarzał mu: ”Skoro wszyscy ludzie są ze sobą powiązani, to walcząc z nimi, walczę ze sobą”.
Podsumowując, książka jest niezwykle optymistyczna i naprawdę godna polecenia. Zmienia podejście do różnych spraw i zmusza do refleksji. Dzięki temu bardziej będziemy skłonni do przewartościowania własnego życia i zauważenia w nim tego, co tak naprawdę jest ważne i powinno napędzać nas do działania. Trzeba także podkreślić, że nie jest to typowy poradnik, ale powieść z ciekawymi bohaterami, w których możemy odnaleźć własnych siebie.
Za egzemplarz recenzencki chciałaby podziękować Wydawnictwu Świat Książki.
Komentarze
Prześlij komentarz