Zwyczajne, czy jednak niezwyczajne…

Gdyby przeprowadzono uliczną sondę i zapytano: ”Kim była Wisława Szymborska?”, to wydaje mi się, że wielu przypadkowo złapanych przechodniów nie miałoby problemu z odpowiedzią na postawione pytanie. W świadomości i sercach Polaków Wisława Szymborska zapisała się jako wybitna poetka, ale także laureatka Literackiej Nagrody Nobla.

Moje pierwsze „spotkanie” z twórczością Wisławy Szymborskiej miało miejsce chyba w gimnazjum, przy okazji omawiania na lekcjach języka polskiego jej wiersza pod tytułem Nic dwa razy. Wydaje mi się, że jest to jeden z tych najbardziej znanych utworów Poetki, który zresztą przywoływany jest przy wielu różnych okazjach. Pamiętam, że wówczas po pierwszej lekturze utworu nie zrozumiałam za wiele. Natomiast dziś, mogę śmiało powiedzieć, że odnajduję w tym wierszu nowe treści i nie zamykam się na jedną jego interpretację. Przejdźmy jednak do sedna sprawy…

O życiu Noblistki wiadomo bardzo niewiele, ponieważ broniła swojej prywatności. Była osobą skromną i nie dbała o sławę, którą mogła przecież pochwalić się na całym świecie. Dlatego tak bardzo ucieszyłam się, kiedy na rynku wydawniczym pojawiła się książka Michała Rusinka właśnie o Szymborskiej- pod tytułem Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej. Należy przy tym wspomnieć, że wyżej wymieniony był sekretarzem Noblistki, jej najbliższym współpracownikiem. Jak sam zresztą wspomina na początku książki miał jej pomagać przez kilka miesięcy, a został na kilkanaście lat. Przez ten czas mógł poznać w większym stopniu osobę Wisławy Szymborskiej niż inni.

Z niezwykłej biografii Poetki wyłania się obraz niezwykle skromnej kobiety, której nie zmieniła nawet tak prestiżowa nagroda i idące wraz z nią uznanie na całym świecie. Michał Rusinek w swojej książce stara się pokazać, że Wisława Szymborska była osobą nietuzinkową, która miała ogromny dystans do siebie oraz otaczającej ją rzeczywistości. Ponadto była to osoba obdarzona niezwykle wysublimowanym poczuciem humoru. W swoich utworach skupiała się przede wszystkim na odczuciach i emocjach, dlatego są one tak niezwykłe i pełne życiowych prawd. Warto zaznaczyć, że wiersze poetki są tak prawdziwe z bardzo ważnego powodu. Otóż była to niezwykle dokładna i wnikliwa obserwatorka ludzkiego życia i codzienności. Swoje obserwacje i przemyślenia wplatała w swoje utwory. Dzięki temu można powiedzieć, że są niezwykle uniwersalne i ponadczasowe. Również współcześnie są niezwykle aktualne.

Należy podkreślić, że Michał Rusinek w swojej książce stworzył niezwykły obraz Wisławy Szymborskiej. Był jej współpracownikiem przez wiele lat, co dowodzi, że miała do niego wielkie zaufanie. Moim zdaniem swoją książką nie zawiódł tego zaufania. Nie wnikał w prywatność Poetki, nie demaskował jej zachowań. Śmiało mogę powiedzieć, że swoją książką oddał jej hołd, na jaki zasługuje Noblistka. Warto zaznaczyć, że w swoich wspomnieniach nie stara się on uwypuklać swojej swoistej roli, jaką odegrał w życiu Szymborskiej. Nie stara się pokazywać swoich zasług, skupia się głównie na postaci samej Poetki. Dzięki temu dokładniej możemy poznać jej charakter i osobowość.

Książka w mojej opinii jest niezwykła, ponieważ opisuje nie tylko codzienne życie Wisławy Szymborskiej, ale także pokazuje jaka była naprawdę. Rzuca tym samym nowe światło na życie Poetki. Samą książkę czyta się bardzo dobrze, ponieważ momentami okraszona jest humorem i ironią, czego w życiu Szymborskiej nie brakowało. Według mnie jest godna polecenia i warto po nią sięgnąć.

Za możliwość przeczytania i wyrażenia opinii odnośnie książki Michała Rusinka- Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej bardzo chciałabym podziękować Wydawnictwu Znak.